Visite krijgen en op bezoek gaan

 

Ja, ja, mijn nichtje uit Dordrecht kwam helemaal naar het Zeeuws Vlaamse, dus wilde ik de tafel mooi maken. Ik had een dienblad van iemand gekregen en gezellig gemaakt op tafel. Ik had het versierd met roosjes.

Het duurde niet lang of het dienblad werd in beslag genomen door Katja... en de roosjes lagen overal. Nou, dan ook maar over haar 

Mijn bedoelingen waren goed en ik ben blij dat het zo gewaardeerd wordt.

En toen naar de reden waarom nichtlief kwam: een trunkshow van Supergoof. Wat heb ik weer een inspiratie opgedaan. Het was geweldig! Het geduld en de liefde waarmee de quilts gemaakt zijn en vooral de verhalen erbij. De quilts zo groot, de kleuren zo mooi en dat terwijl zo'n quilt onder het maken groeit. In ieder geval weet ik wat ik straks met al mijn lapjes ga doen. Knippen en aan elkaar naaien. Over de kleuren geen zorgen, dat komt wel goed.
Ingrid, bedankt voor deze ochtend.

Eenmaal thuis gekomen heb ik mijn eigen quilt maar weer tevoorschijn gehaald. Ik geef toe, het schiet niet erg op. Ik ben gaan borduren, omdat ik afwisseling wilde in de quilt en in het werk. Maar ik ben het borduren nu wel zat. Geeft niet: ik ben er bijna klaar mee.

Verder heeft in de galerie de Kerst een stap opzij gedaan voor Pasen. 

  

 

 

 

 

Tot de volgende keer,

Katinka

De expositie is inmiddels voorbij. Hier wat foto's.

 

Het opbouwen duurde veel langer dan het afbreken. En dan thuis weer alles terugzetten, dat was ook nog een hele klus. Al met al was het leuk en een eer om met je hobby een expositie te mogen inrichten.

Katinka

Fans

Iedere keer als ik aan het quilten ben of bezig ben met mijn poppenhuizen probeer ik mijn medebewoonsters met 4 pootjes en een staart bij mij uit de buurt te houden. Dat lukt dus nooit en ik vraag me altijd af hoe anderen dit doen. Hoe kunnen die nu mooie (b.v. ook witte) quilts maken zonder dat deze onder de haren of het zand komen? Hoe kunnen ze poppenhuizen maken zonder dat er katten in gaan zitten met de illusie dat ze in de stoel of het bed passen? Ik dacht altijd dat ik de enige was met dit 'probleem'. Totdat ik in de 'blogwereld' kwam en op al die blogs de foto's zie. Iedereen heeft een kat of een hond en die doen allemaal hetzelfde. 

Gelukkig maar! Waar zouden we zijn zonder onze huisdieren die op deze manier laten zien dat ze, wat wij doen, heel interessant vinden. Uiteindelijk zijn het onze echte trouwe fans.

Maar toch geloof ik dat Raisa hier niet al te blij is. Ze kwam er net achter dat het bed te klein is.

Gelukkig is er altijd wel een zacht plekje in de buurt. 

Katinka

Vrolijk Pasen

Vrolijk Pasen voor iedereen.

Heerlijk een paar dagen vrij. Ben met dochterlief naar Brugge geweest, niet ver van ons vandaan en daar eens een route gelopen die we normaal niet lopen. Het mooie van Brugge is, dat iedere straat mooi is en dat er overal kleine winkeltjes zijn met hun specialisme. Ik ben al een poosje van plan om mijn fototoestel mee te nemen, maar omdat ik er zo dichtbij woon, stel ik het steeds uit tot een volgende keer. Nu dus ook weer.

Ik hou van Brugge. Ik ga er altijd naar toe om inspiratie op te doen en ik word nooit teleurgesteld.

 

Van dochterlief heb ik alvast mijn moederdagcadeau gekregen: een prachtig borduurboek. Van dit boek loopt het water in je mond. Cupcakes, macarons, taartjes, gebak, snoepjes: je kan het zo gek niet verzinnen of het staat er in.

 

Toen heb ik mezelf ook nog maar een cadeau gegeven. Een kerstborduurboek.  Ik hoef me voorlopig niet te vervelen. Niet dat dat ooit gebeurt.

 

In een van die kleine winkeltjes verkochten ze macarons. Dochterlief heeft ze gekocht en gefotografeerd.

 

Verder ben ik weer begonnen met een quiltje. Wat het precies moet gaan worden, weet ik niet, maar ik vind de kleurcombinatie erg fris. Wordt vervolgd.

Een paar dagen geleden heb ik wat plantjes gekocht voor in huis. In mijn omgeving weet iedereen dat ik geen planten kan houden. De enige plant die het goed doet, is die ene roos in de keuken direct achter de kraan. Die krijgt water als het nodig is. De rest zal het zelf in de keuken moeten halen en dat kan niet, want plantjes hebben geen pootjes. Dit keer heb ik goede voornemens. Ik heb een paar kaarsen erbij gekocht in dezelfde kleur zodat het een mooi geheel wordt. Als het plantje nu dood gaat is het effect weg. Dus... deze keer geef ik ze water.

 

Bij dit setje heb ik zo'n zelfde plant in het roze gekocht. Vraag me niet naar de naam, want ik heb geen flauw idee, maar het heeft héél veel knoppen, dus met water op z'n tijd moet het goed gaan... 

 

Van haar hoef ik geen hulp te verwachten.

Van alle twee niet, zo te zien. En gelijk hebben ze!

Katinka

Winter en winter en winter en...

Ik ben er gek op, al die sneeuw, maar dan moet het ook met bakken tegelijk naar beneden komen, centimeters hoog stapelen en lekker blijven liggen. Zoals het nu gaat vind ik het niet leuk. Er komt niets meer bij, gaat niets vanaf en toch heb ik last van smeltsneeuw op zolder. Dat heb je met oude huizen. Lekkage. Gelukkig geen gesprongen leiding, maar volgens onze loodgieter (redder in nood) een oude gasleiding. Ach, dat betekent weer een fris nieuw geverfd plafonnetje in twee slaapkamers komend voorjaar.

Met de kou heb ik niet zoveel moeite. Het is een heel goed excuus om een appeltaart te bakken. En lekker dat 'ie is. Deze foto is van vanmiddag: de taart is nog heel. Het is nu avond.....

 En de katten genieten op de vensterbank van het zonnetje.

 

Intussen weet ik wat voor vogeltje ik steeds zie bij de appeltjes. Het is een vrouwtjes merel. Ze neemt het er goed van, alleen.... ze is haar staart kwijt! Ik weet niet of het te zien is op de foto, maar het staat wel raar, hoor. Gelukkig eet ze genoeg en kan ze nog vliegen.

Nu mijn pop klaar is zat ik te denken waar ik aan zou gaan beginnen. Ik wil al heel lang een geveltje maken van een poppenhuis. Alleen het geveltje, stukje voortuin en dan nog iets van  interieur achter het raam. Ik denk dat ik wel weet hoe het moet, maar ik heb toch een soort van angst om eraan te beginnen. Daarom ben ik zo blij dat ik nieuwe volger heb, Sylvia van Lotjesdollshouse. Ik volg haar al lang en ze maakt prachtige huizen. Ook ben ik vanaf het begin geabonneerd op Poppenhuizen en Miniaturen. Daar heeft ook een artikel gestaan over wat ik wil.

Maar... toen vond ik nog een quilt waar ik jaren geleden aan begonnen ben. De kleuren pasten zo goed bij het groen van de serre. Alleen, de serre is inmiddels donker paars geverfd en fotostudio van dochterlief geworden. Toch wil ik de quilt afmaken, het is een kwestie van aan elkaar naaien en klaar is Kees.

 

 

Inmiddels heb ik de blokken doorgestikt en ben ik nu met de rand bezig. Het schiet aardig op. 

Als dat klaar is ga ik echt aan mijn geveltje beginnen!

Katinka